Marokko op het WK 2026

Marokko's WK 2022 was de meest betekenisvolle toernooiloop van welke Afrikaanse natie ooit. Halvefinalisten in Qatar, met onderweg Belgium, Spanje (op strafschoppen) en Portugal uitgeschakeld voor ze met 2-0 verloren van Frankrijk, werd Marokko de eerste Afrikaanse ploeg ooit die de halve finales haalde. De selectie die het deed — Achraf Hakimi, Hakim Ziyech, Youssef En-Nesyri, Sofyan Amrabat, Yassine Bounou onder de lat — keert vrijwel intact terug. Coach Walid Regragui, het genie van 2022 die van Marokko een countermachine maakte, is nog steeds de baas.

2026 wordt anders. Marokko komt niet meer als dark horse; ze komen als een van de meest gerespecteerde selecties van het toernooi. ELO (1812) is het hoogste van CAF en in de wereldtop 12. FIFA-positie 12. Afrika Cup 2024 zag hen derde worden. De Afrikaanse kwalificatiecampagne 2025 was dominant — zeven zeges, twee gelijke spelen, geen nederlaag. Regragui heeft generatiediepte toegevoegd: Brahim Díaz (Real Madrid) wisselde van internationale loyaliteit van Spanje naar Marokko; Bilal El Khannouss (Leicester) is de toekomst van het middenveld; Eliesse Ben Seghir (Monaco) is het opkomende creatieve talent.

Poule C is de poule des doods. Brazilië is de blikvanger-rematch — Marokko versloeg Brazilië met 2-1 in een vriendschappelijk duel in 2023 in Tanger, een resultaat dat nog steeds nadreunt. Schotland brengt Premier League-geharde fysieke kracht. Haïti is de adempauze van de poule. Tweede worden in Poule C, wat Marokko in een moeilijke ronde-van-32-bracket plaatst, is de realistische verwachting. Eerste plek is echt haalbaar.

De Marokkaanse diaspora is een toernooiverhaal op zichzelf. Honderdduizenden Marokkaanse fans reisden naar Qatar 2022 en vulden stadions met de luidste uit-aanhang in de toernooigeschiedenis. Noord-Amerika gaat een soortgelijk fenomeen zien — de Marokkaanse gemeenschap in Frankrijk, België, Nederland en Canada is enorm, en 2026 voelt overal aan als een thuistoernooi voor de Atlas Leeuwen.

Regragui speelt een gedisciplineerd 4-1-4-1 dat tegen topgegnerstanders een 5-4-1 wordt. De achterhoede van vijf — met Hakimi als wing-back die naar voren bombardeert — is fysiek de meest veerkrachtige van het toernooi. Amrabat beschermt de centrale verdedigers met buitengewone terreindekking. Ounahi en El Khannouss leveren middenveld-kunst. Hakim Ziyech (nu 33 en bij Wydad Casablanca) blijft de creatieve X-factor wanneer Regragui hem vanaf rechts inzet. En-Nesyri voert de aanval aan als targetman. Sterke punten: aantoonbaar de beste defensieve organisatie van het toernooi, een elite-knock-outmentaliteit (vijf van zes Qatar-knock-outduels gingen tot de laatste minuut) en een coach met bewezen toernooi-afsluitvermogen. Zwakke punten: scoringsdiepte — Marokko worstelde om hoogwaardige kansen te creëren in kwalificatie — en Ziyechs leeftijd betekent dat de creatieve last op minder bewezen opties valt. Strafschoppenseries-vorm is wisselend.