Maroko na Mundialu 2026

Mundial 2022 Maroka był najbardziej znaczącym biegiem turniejowym jakiejkolwiek afrykańskiej drużyny w historii. Półfinaliści w Katarze, po drodze eliminując Belgię, Hiszpanię (w karnych) i Portugalię, zanim przegrali 0-2 z Francją, Maroko stało się pierwszą afrykańską drużyną w historii, która dotarła do półfinału. Kadra, która tego dokonała — Achraf Hakimi, Hakim Ziyech, Youssef En-Nesyri, Sofyan Amrabat, Yassine Bounou w bramce — wraca niemal w komplecie. Trener Walid Regragui, geniusz 2022, który zamienił Maroko w maszynę kontratakową, wciąż jest u sterów.

2026 będzie inny. Maroko nie przybywa już jako czarny koń; przybywa jako jedna z najbardziej szanowanych kadr w turnieju. ELO (1812) jest najwyższe w CAF i w światowej dwunastce. Ranking FIFA #12. Na Pucharze Narodów Afryki 2024 zajęli trzecie miejsce. Afrykańska kampania eliminacyjna 2025 była dominująca — siedem zwycięstw, dwa remisy, brak porażek. Regragui dodał pokoleniową głębię: Brahim Díaz (Real Madryt) zmienił reprezentacyjną lojalność z Hiszpanii na Maroko; Bilal El Khannouss (Leicester) to przyszłość środka pola; Eliesse Ben Seghir (Monaco) to wyłaniający się kreatywny talent.

Grupa C to grupa śmierci. Brazylia to rewanż-tytuł — Maroko pokonało Brazylię 2-1 w towarzyskim meczu w 2023 w Tangerze, wynik, który wciąż wibruje. Szkocja wnosi fizyczność hartowaną Premier League. Haiti to chwila wytchnienia. Drugie miejsce w grupie C, które wysyła Maroko do trudnej drabinki rundy 32, jest realistycznym oczekiwaniem. Pierwsze miejsce jest naprawdę osiągalne.

Marokańska diaspora to turniejowa historia sama w sobie. Setki tysięcy marokańskich kibiców pojechały na Katar 2022, wypełniając stadiony najgłośniejszym wsparciem wyjazdowym w historii turnieju. Ameryka Północna zobaczy podobne zjawisko — marokańska społeczność we Francji, Belgii, Holandii i Kanadzie jest ogromna, a 2026 wszędzie będzie się czuł jak turniej domowy dla Lwów Atlasu.

Regragui gra zdyscyplinowane 4-1-4-1, które przeciwko topowym rywalom staje się 5-4-1. Piątka obrońców — z Hakimim jako wahadłowym wbiegającym wysoko — to fizycznie najbardziej odporna formacja w turnieju. Amrabat osłania stoperów z niezwykłym pokryciem boiska. Ounahi i El Khannouss zapewniają technikę środka pola. Hakim Ziyech (obecnie 33, w Wydad Casablanca) pozostaje kreatywnym X-czynnikiem, gdy Regragui wystawia go z prawej. En-Nesyri prowadzi atak jako klasyczny target. Atuty: prawdopodobnie najlepsza organizacja defensywna turnieju, elitarna mentalność pucharowa (pięć z sześciu meczów pucharowych w Katarze rozstrzygnęło się w ostatnich minutach) i trener z udowodnioną zdolnością zamykania turniejów. Słabości: głębia strzelecka — Maroko miało trudności z tworzeniem wysokiej jakości sytuacji w eliminacjach — a wiek Ziyecha sprawia, że ciężar kreatywny spada na mniej sprawdzone opcje. Forma w rzutach karnych jest mieszana.