Niemcy na Mundialu 2026

Niemcy wchodzą w 2026 z zamiarem potwierdzenia tego, co zasugerowało Euro 2024: Die Mannschaft wróciła. Projekt Juliana Nagelsmanna, który przejął ster pod koniec 2023 z drużyną w kryzysie — kolejne odpadnięcia w fazie grupowej na Rosji 2018 i Katarze 2022, plus załamanie w 1/8 finału Euro 2020 — osiągnął zeszłego lata pierwszy szczyt z odpadnięciem w ćwierćfinale na własnej ziemi z późniejszym mistrzem Hiszpanią w dogrywce. Niemcy byli lepszą drużyną przez 90 minut. Mikel Merino zdobył późną bramkę dla Hiszpanii. I po raz pierwszy od dekady niemiecka piłka znów wyglądała na niemiecką piłkę.

Tożsamość taktyczna Nagelsmanna to wysoki pressing, agresywne kombinacje na skrzydłach i środek pola z Joshuą Kimmichem, Tonim Kroosem (zakończył karierę reprezentacyjną po Euro 2024) i młodszymi następcami jak Aleksandar Pavlović i Angelo Stiller. Jamal Musiala w wieku 23 lat to kreatywna gwiazda, Florian Wirtz drugie zagrożenie kreacyjne, a pozycja środkowego napastnika rotuje między Kaiem Havertzem (jako fałszywą „dziewiątką”) i Niclasem Füllkrugiem. Joshua Kimmich jako kapitan zapewnia doświadczenie weterana. W obronie Antonio Rüdiger wciąż jest kotwicą stoperów, a Marc-André ter Stegen jest podstawowym bramkarzem po zakończeniu kariery reprezentacyjnej przez Manuela Neuera.

Eliminacje UEFA były prostą sprawą — siedem zwycięstw, jeden remis, bilans bramek +26. Niemcy wygrali grupę bez dramatów. ELO (1878) i 9. miejsce w rankingu FIFA stawia ich za sześcioma głównymi pretendentami do tytułu, ale luka talentowa jest węższa, niż sugerują liczby. Musiala i Wirtz są przed szczytem; Kimmich na szczycie kariery; Rüdiger to obrońca sprawdzony w turniejach.

Grupa E zestawia Niemcy z Ekwadorem, Wybrzeżem Kości Słoniowej i debiutantem Curaçao. Na papierze to jedno z łagodniejszych losowań dla najwyżej rozstawionego pretendenta — Ekwador jest głównym testem, a Wybrzeże Kości Słoniowej to defensywnie uparta drużyna, która zremisowała w sparingu z Hiszpanią. Niemcy powinny wygrać grupę komfortowo. Tym, co liczy się dla historii Die Mannschaft w 2026, jest ćwierćfinał — gdzie Niemcy przegrali cztery kolejne mecze pucharowe Mundialu od czasu tytułu z 2014 roku. Przełamanie tej klątwy to prawdziwy cel turnieju.

Nagelsmann gra 4-2-3-1 z Kimmichem jako głębokim pivotem, Pavloviciem obok i Musialą-Wirtzem jako odwróconymi skrzydłowymi obok Havertza. Pressing jest zsynchronizowany od przodu — wyzwalaczem zawsze jest Musiala lub Wirtz domykający stopera. Rozegranie przechodzi przez Kimmicha w niskiej pozycji, z bocznym obrońcą Joshuą Raumem wchodzącym wysoko i stoperem Jonathanem Tahem wybijającym się do przodu. Atuty: dwóch elitarnych młodych kreatorów (Musiala, Wirtz), pokoleniowy defensywny pomocnik w Kimmichu i kadra sprawdzona na własnej ziemi przez Euro 2024. Słabości: przejście z piłki posiadania ery Kroosa jest niedokończone — Niemcy wciąż mogą się zacinać, gdy rywale schodzą w niski blok bez otwartej przestrzeni — a rotacja środkowego napastnika nigdy nie ustabilizowała się na jednym podstawowym wyborze.